آسیاتایمز
تمام راه‌ها به ایران ختم می‌شود

 

گروه ترجمه -پایگاه اینترنتی آسیاتایمز 23 اکتبر 2013 (1 آبان) در مقاله‌ای به سیاست‌های غرب در قبال ایران و الگوی اسلامی ایران برای جهان اسلام پرداخت و نوشت: رسانه‌های غربی به‌طور مکرر کشمکش در خاورمیانه[غرب آسیا و شمال آفریقا] را بسیار پیچیده توصیف می‌کنند که دارای ابعاد چندلایه مذهبی و فرقه‌ای است. این کشمکش، شاخصه‌های خاصی دارد و بازیگران سیاسی خاصی نیز در آن ایفای نقش می‌کنند. کودتای 1953 در ایران یکی از مسائل مهم تحولات ایران و تأثیرگذار بر خاورمیانه بوده است که سبب تولد اسلام‌گرایی افراطی و در نتیجه انقلاب 1979 در ایران شد. در مورد مسائل جاری نیز باید گفت که در چند ماه گذشته، فشار برای کاستن از این تنش‌ها و کشمکش‌ها و تحقق موفقیت، افزایش یافته است. در سال 1952 ونیستون چرچیل، نخست‌وزیر بریتانیا، از هری ترومن، رئیس‌جمهور آمریکا، خواست برای سرنگونی دولت دکتر مصدق اقدام کند. قدرت‌های غربی دولت مصدق را کنار زدند و رژیم دست‌نشانده محمدرضا پهلوی را حفظ کردند.

در ادامه مقاله آمده است: پس از سرنگونی مصدق، قدرت غرب به تقویت حاکمان دیکتاتور نظامی و موروثی پرداخت. در حالی که آن‌ها بر دموکراسی، عدالت و حقوق بشر در سایر مناطق جهان تأکید می‌کردند، اولویت‌شان در خاورمیانه حفظ ثبات از طریق نظامی‌سازی منطقه بود. در این وضعیت بود که انقلاب ایران رخ داد. خشم علیه شاه و حامیان غربی وی آتشی اسلامی را در منطقه به همراه داشت. جهان غرب با پدیده جدیدی به نام انقلاب اسلامی ایران روبه‌رو بود؛ انقلابی که ماهیتی بنیادگرایانه داشت. جنگ مقدس (جهاد) و حملات انتحاری که به‌نوعی در دوران پس از آن رخ داد، در یازدهم سپتامبر به اوج خود رسید. چشم‌پوشی از ریشه مسئله سبب شد که قدر‌ت‌های غربی برای حل مسئله به راه‌حل تهاجم به افغانستان و عراق متوسل شوند. نقطه ‌عطف مسئله سال 2013 و سرنگونی دولت محمد مرسی بود که به‌طور دموکراتیک به‌عنوان رهبری اسلامی در خاورمیانه انتخاب شد. آسیب به غرب در جهان اسلام باید مورد ارزیابی و درک قرار گیرد. پرسش دیگر این نیست که آیا اسلام با دموکراسی غربی سازگار است یا خیر؟ بلکه باید پرسید آیا دموکراسی غربی با اسلام و آرمان‌های آن سازگار است یا خیر؟

در پایان مقاله آمده است: احتمال اینکه خاورمیانه اسلامی با دموکراسی‌های به سبک غربی سازگار باشد، از آغاز دور از ذهن بود. نقشه خاورمیانه شاید بسیار پیچیده باشد، اما باید گفت این نقشه، نقشه‌ای اسلامی است. در حال حاضر، بیشتر مسلمانان باور خود به غرب را از دست داده‌اند و الگوی سیاسی آن را نمی‌پذیرند. انتخابات آزاد در بیشتر کشورهای اسلامی منجر به قدرت‌یابی گروه‌های اسلام‌گرا می‌شود. بیشتر کشورها در منطقه احتمالاً به دنبال لیبرال‌دموکراسی نیستند و می‌خواهند دولت‌هایی با الگوی اسلامی شبیه ایران یا مالزی را نهادینه کنند. غرب باید با برداشتن گامی تاریخی و شجاعانه از کشمکش در منطقه پا پس بکشد و از تقویت ماشین نظامی در منطقه پرهیز کند. ایران به عنوان زادگاه اسلام تمام‌عیار بهترین مکان برای ارتقای اسلام سیاسی است که می‌تواند جایگاه خود را در نظم جهانی بیابد. به‌علاوه، نفوذ غرب در منطقه به دلیل تنزل نسبی قدرت اقتصادی غرب در مقایسه با آسیا به‌آرامی تضعیف می‌شود.